Necip Fazıl Kısakürek, Büyük Doğu hareketini 1940’ların başında, İkinci Dünya Savaşı sürerken tek başına başlattı ama..  Çeyrek asır sonra  bağımsız Konya milletvekili Necmettin Erbakan, bağımsız Adana milletvekili de Alparslan Türkeş oldu. Bu rol çalıp parçalama oyunu, ilginç bir toplum mühendisliği hikayesidir.  

Aslında çeyrek asır tek partiyle yönetilen Türkiye’de siyasi yelpazeyi rejimin sadık iki köklü partisi, 1946  - 1960 arasında İnönü liderliğindeki CHP ile  Bayar liderliğindeki Demokrat Parti, 1960- 2000 arasında da Ecevit liderliğindeki CHP ile Demirel liderliğindeki Adalet Partisi oluşturuyordu.

İki parti, toplumu sağ ve sol diye ikiye bölmüş, başka bir siyasi düşünceye alan bırakmamış durumdaydı. Türkiye’nin en ücra yerlerine kadar örgütlenmiş, her alanda yapılanmış, hiç etki altına almadığı bir kesim bırakmamış olan bu iki rakip parti şiddetli ancak muvazaalı bir siyasi kavga ile toplumu karpuz gibi ortadan bölüp kutuplaştırmışlardı…

Toplum, bir asır geçmesine rağmen meselenin aslını unutmayıp adalet ve kendi medeniyetini inşa talebinde ısrarcı olunca, Menderes –Demirel çizgisini parçalamak için Erbakan ile Türkeş’e yol verilmişti.

İşte 20. Yüzyılın kısa tarihi budur. “Ana Kafile” Mehmet Akif Ersoy, Necip Fazıl Kısakürek ve Sezai Karakoç çizgisinin Sırat-ı Müstakim olduğundan haberdar olsa bile devlet imkanlarıyla toplum mühendisliği yapılarak sözde sağ sol kutuplaşmasıyla yönlendirildi.