MUCİZE REDDİYECİLERİ

Akıl, Allah’ın insana verdiği ayrıcalıklı bir nimet. Ama akılcılık (rasyonalizm) aklın iğdiş edildiği çirkin bir ideoloji. Söz gelimi mucize, saf aklın kabulü dahilinde olduğu halde, rasyonalizm onu akla aykırı bir biçime sokar.

Dün idrak ettiğimiz Mirac kandili dolayısıyla işte bu aklı değil, akılcılığı bayrak edinen bizdeki rasyonalist-içten oryantalist bazı kişiler, Kur’an’da açıkça “Bir gece, kendimize ayetlerimizin bir kısmını gösterelim diye kulunu Mescid-i Haram’dan, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa’ya götüren Allah noksan sıfatlardan münezzehtir” şeklinde anlatılan olayı akıllarına sığdıramadıklarını, gecenin bir kısmında kuluna Mekke’den Kudüs’e götürüp getiren Yüce Allah’ın, aynı zamanda katına götürmesini kabullenemediklerini bir kez daha göstermişlerdir.

Bu olay öylesine büyük bir olaydır ki, sıdk ile kizbin turnusol kâğıdı olmuş, çevresinde İslam dünyasında “Miraciye” adıyla muhteşem bir edebiyat oluşturmuş, bütün dünya düşünce çevrelerini de etkilemiştir.

Bu edebiyatın birtakım istiarelere başvurarak olayın büyüklüğünü anlatmaları bu rasyonalist-içten oryantalistlerin çirkin eleştirilerine uğramıştır. Söz gelimi bunlardan biri -hem de kendisi bir edebiyat profesörü- beş vakit namazın farz kılınışını -haşa- Allah’la Resulünün pazarlığı şeklinde yaftalayarak küçük düşürmeye çalışmıştır.

Oysa sözünü ettiğimiz Miraciye edebiyatı içinde, aslında günde kılınan beş vakit namazın her bakımdan elli vakit kıymetinde olduğunu göstermek için başvurulan bir istiare olduğunu herkes bilir. Bunu Allah’a ve Resulüne bir iftira olarak değerlendirerek topyekün İsra ve Miraç olayını inkârın psikolojik desteği haline getirmek ise tam bir zavallılıktır.

Bir mucize çevresinde müslümanlar arasında manevi atmosfer içinde ihya edilen bir gecenin, bazı insanlarda uyandırdığı rahatsızlığı ve hazımsızlığı anlamakta güçlük çekmiyoruz. Değerli dostum Mustafa Yürekli’nin açıklayarak belirttiği gibi, mucize akılcılığın değil, iman ve inancın konusudur.