Ramazan Ayı, aynı zamanda Kur’an ayıdır.

Ramazan ayı, “Rablerinin izniyle, her iş için meleklerin ve ruh’un indiği” ve “bin aydan hayırlı olan kadir gecesinin” içinde bulunduğu bir aydır.

Halkımızın deyimiyle de Ramazan ayı, on bir ayın sultanıdır, Büyük Misafirdir.

Ramazan ayına bu şerefi, O ayda Kur’an’ın indirilmesi vermiştir.

Kur’an, bütün insanlık için Rahmet, merhamet ve kurtuluş kaynağıdır. Kur’an, bütün insanlığı müjdeleyen ve uyaran; doğru yolu gösteren/hidayet eden; hakkı, batıldan ayıran; insanları karanlıktan aydınlığa/nura çıkaran Kitab-ı Kerim’dir.

Kur’an, bir toplumda bir ülkede veya bir coğrafi bölgede İslam toplumunun nasıl var olacağını, nasıl gelişeceğini; @Müslümanların bireysel, ailevi, toplumsal ve millet olarak hayatı nasıl ve hangi ölçülerde yaşayacaklarını; diğer birey, aile, toplum ve milletlerle ilişkilerinin nasıl olması gerektiğini anlatmak için Allah tarafından gönderilmiş İlahi bir Kitap’tır.

İşte Allah Resul’ünün çok değerli dava ve yol arkadaşları olan Sahabe Nesli, Kur’an-ı Kerim’e önce bu açılardan bakar ve yaklaşırdı. Bu yaklaşım içerisinde Kur’an’ı okuyarak sevap kazanmak, zevk-selimi yaşamak, feyz almak, Kur’an nuruyla beslenmek ve benzeri güzellikler de bulunurdu.

Ancak Sahabe’nin Kur’an’a yaklaşımı aşağıdaki iki cümlede özetlenebilirdi. Ben de, onları sizlere birer bankart olarak arz ediyorum. Sahabeyi takip etmemiz ve onların örnek kişiliklerini örnek alıp içselleştirmemiz niyet ve temennisiyle.

*******

SAHABE KUR’AN’A, HEM VAR HEM DE NASIL OLMAK GEREKTİĞİNİ ÖĞRENMEK İÇİN YÖNELİRDİ.

********

AYRICA ONLAR, KUR’ AN’I, UYGULAMAYA VE YAŞAMAYA DÖNÜK BİR ANLAYIŞLA ÖĞRENİRDİ.